Radiator to ciało promieniujące, którym jest grzejnik. Grzejniki radiatorowe emitują ciepło przy pomocy rozwiniętej powierzchni zewnętrznej, mogą to być np. przyspawane pasy blachy (płyty, a także rurki), które stykają się z rurą przewodzącą czynnik cieplny. Ich niewątpliwą zaletą jest to, że powietrze w danym pomieszczeniu jest równomiernie ogrzane, dzięki grzejnikom radiatorowym uzyskuje się także wyższe temperatury w dolnych częściach pomieszczenia, przy podłodze.

Grzejniki radiatorowe zazwyczaj zasilane są wodą, chociaż bywają także elektryczne.

Pierwsza grupa grzejników radiatorowych to kaloryfery żeliwne, które często możemy spotkać w blokach z wielkiej płyty. Kaloryfery żeliwne są dosyć ciężkie, jednak te nowoczesne mogą mieć różnorodne kształty, a do ich zalet można zaliczyć modułową budowę, która umożliwia precyzyjne dobranie mocy grzewczej (przyłącza są umieszczone z boku grzejnika), a także parametry materiału, które wykazują wysoką odporność na rdzę i małą wrażliwość na skład chemiczny wody. To właśnie dzięki dużej wytrzymałości na ciśnienie oraz odporności na korozję, doskonale sprawdzą się tam, gdzie panują niekorzystne warunki – zwiększona wilgotność czy zła eksploatacja instalacji. Grzejniki żeliwne mają doskonałą zdolność akumulacji ciepła i małe opory przepływu ciepła, co jest bardzo istotne w instalacjach grawitacyjnych. Nowoczesne grzejniki żeliwne mają gładszą powierzchnię i małą pojemność wodną, są trwałe i znakomicie współpracują z kotłami kondensacyjnymi. Grzejniki żeliwne potrzebują także dużej powierzchni, warto więc zarezerwować dla nich więcej miejsca.

Druga grupa grzejników radiatorowych to grzejniki stalowe (panelowe, płytowe). W porównaniu z kaloryferami żeliwnymi starego typu, mają dużo mniejszą pojemność wodną, a to oznacza, że mają mniejszą bezwładność cieplną i lepszy stosunek mocy cieplnej do wielkości. Ponadto lakieruje się je proszkowo poprzez wypalanie, co niewątpliwie przyczynia się do ich atrakcyjnego wyglądu. Nie zaleca się instalowania ich w pomieszczeniach, które mają zwiększoną wilgotność (np. łazienka), gdyż ich warstwa wierzchnia może być nie wystarczającą ochroną antykorozyjną. Nie powinno się ich także montować w instalacjach grawitacyjnych, gdyż kontakt wody instalacyjnej z powietrzem atmosferycznym wpływa bardzo niekorzystnie na ich trwałość. Grzejniki stalowe płytowe powinno się montować do instalacji z wymuszonym obiegiem wody lub innej cieczy grzewczej.