Producenci oferują kilka rodzajów grzejników. A są to: grzejniki członowe (żeberkowe) żeliwne i aluminiowe, płytowe–stalowe, panelowe–stalowe, konwektorowe – wykonane z różnych metali, radiatorowe, rurkowe-stalowe lub miedziane (stosuje się je najczęściej w łazienkach) oraz z konglomeratów kamiennych.

Grzejniki członowe (stalowe, aluminiowe i żeliwne), które zbudowane są z jednakowych elementów tzw. członów. Grzejniki aluminiowe wytwarzane są jako odlewy aluminiowe, w których znajdują się kanały powietrzne. Żeberka tych grzejników są ze sobą skręcane, toteż gdy zajdzie taka potrzeba, można zmienić ich liczbę. Grzejniki żeliwne są bardzo trwałe i odporne na korozję.

Grzejniki płytowe (stalowe), wykonane są z blachy stalowej, są płaskie lub perforowane. Są wytłaczane w prasach i zgrzewane tak, aby utworzyć tam kanał przepływu wody grzejnej. Grzejnik ten składa się z jednej, dwóch lub trzech płyt stalowych oraz jednym, dwoma lub trzema rzędami blach konwektorów aluminiowych. Są bardzo popularne i szybko się nagrzewają.

Konwektory oddają ciepło praktycznie wyłącznie przez konwekcję (grawitacyjny ruch powietrza). Składają się z rur miedzianych z nasuniętymi blachami aluminiowymi, a całość jest obudowana. Dzięki małej pojemności wodnej szybko się rozgrzewają i szybko stygną. Dobrze działają w zautomatyzowanych, pompowych instalacjach C.O.

Grzejniki radiatorowe zajmują dość dużą powierzchnię ściany. Ich zaletą jest to, że powietrze w pomieszczeniu jest równomiernie ogrzane. Radiatory mają rozwiniętą powierzchnię zewnętrzną, która jest wykonana z wyprofilowanych, wytłoczonych lub przyspawanych pasów blachy do rury, w której płynie czynnik grzejący.

Grzejniki nadmuchowe (termowentylatory) są połączeniem grzejnika konwektorowego z wentylatorem, który jest napędzany energią elektryczną.

Jeśli chodzi o wybór grzejnika to z pewnością należy zwrócić uwagę nie tylko na jego wygląd (rodzaj, wielkość), ale także na moc grzejnika, pojemność wodną, odporność na korozję, wytrzymałość na ciśnienie, materiał z którego jest wykonany oraz sposób jego zasilania. Wszelkie niezbędne informacje techniczne powinny znajdować się w materiałach przygotowanych przez producentów i dystrybutorów.

Należy także pamiętać, że od odpowiedniego doboru grzejnika zależeć będzie jakość pracy instalacji CO.

W zasadzie zanim zdecydujemy się na zakup grzejnika, powinniśmy przede wszystkim zapoznać się z projektem instalacji grzewczej domu, czy jest to instalacja z obiegiem grawitacyjnym czy może zastosowana jest pompa obiegowa. Informacje te pozwolą nam ustalić jaki rodzaj grzejników potrzebujemy. Przykładowo grzejniki żeliwne mają małe opory hydrauliczne, toteż zalecane są do obiegów grawitacyjnych. Polecane są do instalacji w systemie otwartym, zasilanym przez kotły na paliwo stałe.

Natomiast grzejniki stalowe płytowe, o mniejszej pojemności wodnej, nie powinno się montować w instalacjach grawitacyjnych, ani w instalacjach otwartych (z kotłem na paliwo stałe). Najlepsza w tym przypadku jest instalacja pompowa, zamknięta.

Ponieważ grzejniki mają za zadanie grzać, zatem przy ich wyborze powinno się zwrócić uwagę na ich moc cieplną. Przykładowo jeśli chcemy obniżać temperaturę nocą i szybko nagrzać sypialnię rano lub wieczorem, warto wybrać grzejniki płytowe, gdyż bardzo szybko reagują na sygnały automatyki grzewczej. Moc cieplna jest podana w watach (W) dla różnych temperatur zasilania i powrotu czynnika grzejnego oraz temperatury w pomieszczeniu, w którym dany grzejnik będzie zamontowany.

Nie bez znaczenia jest także ich estetyka, gdyż będą przecież stanowić trwały element wyposażenia wnętrza.

Kolejną rzeczą, jaką należy brać pod uwagę wybierając grzejnik, jest materiał z jakiego są wykonane. Mamy do wyboru stalowe grzejniki płytowe, aluminiowe i żeliwne. Grzejniki stalowe płytowe mogą być profilowane lub z płytą gładką. Z kolei grzejniki aluminiowe i żeliwne z reguły mają budowę członową. Grzejniki aluminiowe są lekkie i mają niewielką bezwładność ciepła, a co z tym idzie lepiej niż żeliwne współpracują z nowoczesnymi kotłami na paliwa płynne, które są wyposażone w automatyczną regulację temperatury

Grzejniki radiatorowe zazwyczaj zasilane są wodą, chociaż bywają także elektryczne.

Pierwsza grupa grzejników radiatorowych to kaloryfery żeliwne, które często możemy spotkać w blokach z wielkiej płyty. Kaloryfery żeliwne są dosyć ciężkie, jednak te nowoczesne mogą mieć różnorodne kształty, a do ich zalet można zaliczyć modułową budowę, która umożliwia precyzyjne dobranie mocy grzewczej (przyłącza są umieszczone z boku grzejnika), a także parametry materiału, które wykazują wysoką odporność na rdzę i małą wrażliwość na skład chemiczny wody. To właśnie dzięki dużej wytrzymałości na ciśnienie oraz odporności na korozję, doskonale sprawdzą się tam, gdzie panują niekorzystne warunki – zwiększona wilgotność czy zła eksploatacja instalacji. Grzejniki żeliwne mają doskonałą zdolność akumulacji ciepła i małe opory przepływu ciepła, co jest bardzo istotne w instalacjach grawitacyjnych. Nowoczesne grzejniki żeliwne mają gładszą powierzchnię i małą pojemność wodną, są trwałe i znakomicie współpracują z kotłami kondensacyjnymi. Grzejniki żeliwne potrzebują także dużej powierzchni, warto więc zarezerwować dla nich więcej miejsca.

Druga grupa grzejników radiatorowych to grzejniki stalowe (panelowe, płytowe). W porównaniu z kaloryferami żeliwnymi starego typu, mają dużo mniejszą pojemność wodną, a to oznacza, że mają mniejszą bezwładność cieplną i lepszy stosunek mocy cieplnej do wielkości. Ponadto lakieruje się je proszkowo poprzez wypalanie, co niewątpliwie przyczynia się do ich atrakcyjnego wyglądu. Nie zaleca się instalowania ich w pomieszczeniach, które mają zwiększoną wilgotność (np. łazienka), gdyż ich warstwa wierzchnia może być nie wystarczającą ochroną antykorozyjną. Nie powinno się ich także montować w instalacjach grawitacyjnych, gdyż kontakt wody instalacyjnej z powietrzem atmosferycznym wpływa bardzo niekorzystnie na ich trwałość. Grzejniki stalowe płytowe powinno się montować do instalacji z wymuszonym obiegiem wody lub innej cieczy grzewczej.

Innymi słowy zimne powietrze jest zasysane dołem do grzejnika, po czym rozgrzewa się w zetknięciu z grzałką lub płytką, a następnie wydmuchiwane jest przez kratkę jako ciepłe. Grzejników konwekcyjnych nie przykrywa się parapetami, obudowami ani ręcznikami (zaburzy to proces transportowania powietrza).

Grzejniki konwekcyjne zasilane są gorącą wodą lub prądem elektrycznym. Woda do tych grzejników dostarczana jest instalacją centralnego ogrzewania (CO).

Zaletą grzejników konwekcyjnych jest to, że mają możliwość osiągnięcia dużej mocy z niewielkiego nawet grzejnika. Elementem grzewczym w ich przypadku są druty grzejne, które są swobodnie umieszczone na ceramicznym podkładzie nośnym lub obudowane specjalnym materiałem (masą ceramiczną).

Elektryczne grzejniki konwekcyjne wyposażone są w regulację mocy, termostat, zabezpieczenie przed przegrzaniem i dodatkowy nadmuch. Po włączeniu grzejniki natychmiast zaczynają emitować ciepło i stygną błyskawicznie po wyłączeniu. Są niezwykle proste i łatwe w użyciu – wystarczy je podłączyć do źródła prądu. Idealnie spełnią swoją rolę tam, gdzie potrzeba nam dodatkowego źródła ciepła (łazienka, pokój, domek letniskowy). Jeśli jednak chcemy wykorzystywać je, jako podstawowy system ogrzewania, musimy się liczyć z koniecznością wzmocnienia domowej instalacji elektrycznej.

Elektryczne grzejniki konwekcyjne mogą być stacjonarne lub przenośne. Te pierwsze są zawieszane na ścianie, a drugie są stojące.
Dobre efekty ogrzania pomieszczenia daje zastosowanie grzejników z konwekcja wymuszoną, które mają wbudowany wentylator osiowy lub poprzeczny. Efekt grzejny jest lepszy, gdyż ciepłe i zimne powietrze szybciej się miesza.

Grzejnik konwekcyjny to obudowany wymiennik ciepła, który stanowi bardzo często miedziana rurka, na którą z kolei nałożone zostały odpowiednio ukształtowane żeberka aluminiowe, które są rozmieszczone co 4-6 mm. Stosuje się także wymienniki stalowe (rura i żeberka). Temperatura obudowy grzejnika jest niska, natomiast czynnik grzejny jest wysoki (90 C).

Grzejniki konwekcyjne zasilane wodą, mają małą pojemność wodną, a tym samym małą bezwładność cieplną. Zaletą ich jest lekkość, toteż mogą być montowane na lekkich ścianach konstrukcyjnych.

Grzejniki te, umieszczając w bezpośrednim sąsiedztwie okien czy drzwi tarasowych, będą tworzyły skuteczną barierę dla przenikającego przez nie chłodu. Ich ogromną zaletą jest to, że nie przesłaniają okna ani nie utrudniają przechodzenia przez drzwi tarasowe do ogrodu.

Grzejniki kanałowe zaopatrzone są w element grzewczy, który podłącza się do instalacji wodnej C.O., a przepływająca woda przekazuje ciepło do elementu grzewczego grzejnika.

Grzejniki działają na zasadzie konwekcji naturalnej, czyli unoszenia ciepłego powietrza lub konwekcji wymuszanej pracą wentylatora.

Grzejniki te umieszczamy zazwyczaj na całej długości okien i drzwi tarasowych, czasem także w narożnikach pomieszczenia. Jednak możemy je stosować nie tylko w salonach, ale także w jadalniach i sypialniach. W przypadku tych ostatnich warto zastosować grzejniki z konwekcją naturalną, nie wymuszoną pracą wentylatora. Montując grzejnik kanałowy należy pamiętać o zachowaniu odstępu ok. 20 – 30 cm lub 8 cm (w zależności od producenta) od brzegu kanału do okna lub przegrody zewnętrznej. Grzejniki te są także często montowane w budynkach użyteczności publicznej (salony samochodowe, biura, hale sportowe, sale wystawowe).

Zaletą grzejników kanałowych jest to, że zapewniają równomierny rozkład temperatury w pomieszczeniu. Do kolejnych zalet można zaliczyć minimalne koszty eksploatacyjne, przy początkowych dość dużych nakładach inwestycyjnych.

Ich obsługa także nie nastręcza trudności, gdyż ogranicza się jedynie do nastawienia regulatora temperatury. Do regulacji temperatury stosuje się zawór termostatyczny, który montuje się na elemencie grzewczym w kanale. Z kolei głowicę termostatyczną umieszcza się na ścianie obok grzejnika.

Jeśli zdecydujemy się na montaż grzejników kanałowych, musimy wykonać zagłębienia w podłodze (kanał) i w nim zamontować wannę wraz z elementem grzejnym. Grzejniki zazwyczaj oferowane są w komplecie z kanałami, które są wykonane z poliestru lub stali, a elementem wykończeniowym grzejnika kanałowego jest kratka z aluminium naturalnego, lakierowanego lub z drewna dębowego czy jesionowego.

Na rynku jest dość bogata oferta grzejników elektrycznych, zatem nie powinniśmy mieć problemu z doborem odpowiedniego urządzenia. To jaki wybierzemy grzejnik będzie zależało od tego, czy chcemy, aby grzejnik dostarczał ciepło bez przerwy przez długi czas, czy też ważne jest dla nas, aby odczuwać komfort cieplny jak najszybciej po włączeniu grzejnika. Kolejną kwestią, którą należy wziąć pod uwagę przy wyborze grzejnika, jest to, czy ważne są dla nas koszty eksploatacji, czy grzejnik będzie używany niezbyt często i nie ma to dużego znaczenia.

Grzejniki elektryczne mogą przekazywać ciepło do pomieszczenia poprzez konwekcję lub promieniowanie.
Zatem mamy do wybory grzejniki konwektorowe, termowentylatory, płyty grzejne (promieniujace), grzejniki olejowe oraz ogrzewacze akumulacyjne.

Grzejniki konwektorowe działają na zasadzie naturalnego lub wymuszonego obiegu powietrza. Powietrze zasysane jest od dołu urządzenia, po czym rozgrzewa się w zetknięciu z grzałką elektryczną. Rozgrzane w ten sposób powietrze unosi się i rozchodzi we wszystkich kierunkach. Do tej kategorii zalicza się także termowentylatory, które używa się do szybkiego podniesienia temperatury w pomieszczeniu. Elektryczne grzejniki konwektorowe są dostępne w dwu wersjach: do zamontowania na ścianie lub jako samodzielnie stojące.

Natomiast ogrzewacze akumulacyjne (piece) pobierają prąd i nagrzewają się w nocy, gdy prąd jest tani. W tym przypadku ciepło jest oddawane przez cały dzień i noc. Piece akumulacyjne wymagają wykonania specjalnej instalacji elektrycznej, z powodu zasilania trójfazowego.

Z kolei płyty grzejne (promieniujące) to stalowe emaliowane, czasem szklane płyty z nadrukowanym obwodem elektrycznym. Płyta grzejna oddaje ciepło poprzez promieniowanie i osiąga wysoką temperaturę, już w parę chwil po uruchomieniu.

Grzejnik olejowy, jak nazwa wskazuje jest wypełniony olejem. Olej akumuluje ciepło i oddaje je stopniowo, poprzez konwekcję, a także przez promieniowanie.

To, co wyróżnia grzejniki elektryczne na tle innych, jest ich ułatwiona instalacja. Ponadto, są niezwykle proste w eksploatacji, a usterki prawidłowo eksploatowanych grzejników elektrycznych są rzadkie.

Grzejniki płytowe są wykonane ze specjalnych stalowych blach, które tworzą płyty. Ich popularność rośnie od kilku lat. Najchętniej instalowane są w domach jednorodzinnych, a ich niewątpliwą zaletą jest to, że ze względu na małą powierzchnię (małą pojemność wodną) w krótkim czasie uzyskamy dobry efekt cieplny. A to oznacza oszczędność w zużyciu energii.

Na rynku jest wielu producentów, którzy oferują płytowe grzejniki stalowe. Ich płyta czołowa jest profilowana lub gładka.
Gdy zdecydujemy się na grzejniki płytowe, musimy pamiętać, że są one przeznaczone do instalacji, w których obieg wody jest wymuszony przez pompę. Natomiast źródłem ciepła dla tych instalacji może być kocioł gazowy, olejowy, elektryczny, na paliwo stałe lub wymiennikowy węzeł cieplny.

Z kolei grzejniki członowe, dzielą się na dwa rodzaje: aluminiowe i żeliwne.

Grzejniki żeliwne wykazują dużą odporność na korozję, charakteryzują się dużą bezwładnością cieplną, długo się nagrzewają, ale długo utrzymują ciepło. Z uwagi na to, że grzejniki żeliwne charakteryzują się małymi oporami hydraulicznymi, polecane są do obiegów grawitacyjnych. Niewątpliwą zaletą grzejników żeliwnych jest to, że ich trwałość ocenia się na ponad 20 lat.

Na rynku dostępne są nowoczesne grzejniki żeliwne, które znakomicie spełnią swoją rolę w miejscach, które narażone są na agresywny wpływ wilgoci oraz przy słabej jakości wody.

Grzejniki aluminiowe wykonane są z pojedynczych żeber metodą odlewania ciśnieniowego ze stopu aluminium, krzemu i miedzi. Grzejniki te charakteryzuje wysoka wytrzymałość i bardzo dobra odporność na korozję.

Grzejniki aluminiowe mają niewielką bezwładność cieplną (szybko się nagrzewają i szybko stygną), zatem dobrze współpracują z nowoczesnymi kotłami na paliwa płynne, które wyposażone są w automatyczną regulację temperatury.

Jeśli wybierzemy ogrzewacze (piece) akumulacyjne, mamy szansę na znaczne obniżenie kosztów ogrzewania. Jak wiadomo, ogrzewanie akumulacyjne polega na gromadzeniu, czyli akumulacji energii, a następnie powolne uwalnianie ciepła przez cały dzień. Piece akumulacyjne dzieli się na statyczne i dynamiczne.

Zakłady energetyczne mają specjalne oferty dla osób ogrzewających dom energią elektryczną. Jako, że piece akumulacyjne akumulują energię cieplną w godzinach nocnych, warto skorzystać z nocnej grupy taryfowej G12 lub G12w, która jest tańsza. Najbardziej popularna jest dwustrefowa – G12.

Piece akumulacyjne możemy montować zarówno w starych, jak i w nowych domach. Piece te (w zależności od modelu) przystosowane są do zasilania napięciem 230 lub 400 V. Piece akumulacyjne wymagają wykonania specjalnej instalacji elektrycznej, ze względu na zasilanie trójfazowe, toteż ich instalacje warto zlecić elektrykowi z uprawnieniami.

W przypadku ogrzewania elektrycznego konwekcyjnego, grzejniki korzystają ze standardowego napięcia 230 V, jednak instalując ten system ogrzewania jako podstawowy należy pamiętać o podłączeniu go do wzmocnionej instalacji elektrycznej.
Elektryczne grzejniki konwekcyjne mają wbudowane termostaty, a także niskotemperaturowy element grzejny, przez co grzejnik nie spala kurzu. Grzejniki te szybko się nagrzewają i szybko stygną. Grzejniki konwekcyjne pracują w jednostrefowej taryfie pobierania prądu, w porównaniu do pieców akumulacyjnych ich koszt eksploatacyjny jest wyższy.

Płyty grzejne (promieniujące) są płaskie i grzeją całą powierzchnią promiennika. Ich zaletą jest osiąganie wysokiej temperatury wkrótce po uruchomieniu (oddają ciepło najszybciej – przez promieniowanie).

Wadą ogrzewania elektrycznego są wysokie koszty eksploatacyjne, szczególnie w przypadku domów słabo ocieplonych. Zaletami są oczywiście niskie koszty inwestycyjne, urządzenia grzewcze, które prawie nie wymagają obsługi, łatwość i dokładność regulacji temperatury.

Jeśli chcemy zadbać o estetykę, pamiętajmy, by długość grzejnika nie była większa niż szerokość okna. Zaleca się, aby odległość podłogi i parapetu od grzejnika nie była mniejsza niż 10- 12 cm. Ponadto usytuowanie samego parapetu i jego wielkość, ma istotny wpływ na sprawność pracy ogrzewania.

Jako że, temperatura w sypialni powinna wynosić ok. 18 stopni Celsjusza, co zapewnia zdrowy sen, nie możemy także zapomnieć o zamontowaniu przy grzejnikach termostatów. Ponadto, jeśli z pomieszczenia do spania korzystamy także w dzień, wówczas, dzięki termostatom możemy podwyższyć temperaturę ogrzewania.

Grzejniki zazwyczaj kupujemy wraz z zestawem zawieszeń. Niestety, czasem zdarza się, że ów zestaw nie jest przystosowany do materiału, z którego wykonane są ściany naszego mieszkania. Zestaw taki często składa się z zawieszeń kątowych lub szynowych, a także kołków rozporowych i śrub. Takie rozwiązanie jest idealne, w przypadku mocowania na ścianach, które są wykonane z materiałów ceramicznych. Z zestawu tego, możemy także skorzystać w przypadku, gdy dom zbudowany jest z betonu komórkowego. Z tym jednak wyjątkiem, że należy wymienić kołki rozporowe na takie, które są przystosowane do montażu w materiałach porowatych.

Kolejną sprawą jest montowanie grzejnika we wnękach podokiennych. Należy pamiętać, aby długość i wysokość grzejnika była nieco mniejsza niż sama wnęka. Należy także wziąć pod uwagę odpowiedni zapas miejsca, które będzie potrzebne na przyłącza i głowicę termostatyczną.

W łazienkach (z uwagi na podwyższoną wilgotność powietrza) nie należy montować stalowych grzejników płytowych.

Istnieją cztery podstawowe typy podłączeń: boczne jednostronne, krzyżowe, siodłowe i odpodłogowe. To na jaki sposób podłączenia się zdecydujemy, zależy od instalacji (pompowa, grawitacyjna), a także od sposobu jej prowadzenia, od naszych zasobów finansowych, a także względów estetycznych.

Dużym udogodnieniem jest to, że większość grzejników możemy zamontować bez potrzeby wyjmowania ich z fabrycznych opakowań. Najwięcej możliwości podłączeń do instalacji dają uniwersalne grzejniki płytowe.

Podłączenie boczne jednostronne stosuje się w przypadku grzejników członowych, a także płytowych z przyłączami bocznymi (grzejniki typu C).

W tym przypadku rury zasilania i powrotu podłączone są do grzejnika z boku. Przewód zasilania powinien być podłączony do górnego króćca grzejnika, a powrotny do dolnego. Warto pamiętać, że odwrotne podłączenie powoduje spadek mocy cieplnej grzejnika o ponad 30 proc.

Podłączenie krzyżowe dwustronne stosuje się, gdy długość grzejnika przekracza 2 metry, w celu zapewnienia równomiernego rozkładu temperatury na całej powierzchni grzejnika. Przy tym podłączeniu rury zasilania i powrotu znajdują się po przeciwnych stronach grzejnika.

Podłączenie siodłowe dwustronne to szczególny przypadek połączenia dwustronnego. W tym połączeniu obie gałązki (zasilająca i powrotna) podłącza się do dolnych otworów grzejnika. Takie podłączenie stosuje się w grzejnikach zasilanych z boku (typ C), gdy instalacja CO rozprowadzona jest w listwach przyściennych nad podłogą.
W przypadku takiego podłączenia, należy pamiętać, że spowoduje ono spadek wydajności grzejnika o ok. 10 procent.

Podłączenie odpodłogowe pozwala na poprowadzenie przewodów grzewczych pod podłogą, co wygląda bardzo estetycznie. Przewody są podłączane od dołu, a długość przewodów, które możemy zobaczyć na zewnątrz wynosi jedynie ok. 10 cm. Podłączenie takie stosuje się jedynie w przypadku grzejników oznaczonych symbolem V i VK, które mogą być podłączane od dołu. Są to grzejniki płytowe i konwektorowe. Warto wziąć pod uwagę, że grzejniki płytowe z podłączeniem odpodłogowym są droższe od tych z podłączeniem bocznym o ok. 25 procent.